Blood Brothers [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

แซม (โทบีย์ แม็กไกวร์) เข้าคุกเพื่อไปรับทอมมี่ (เจค จิลเลนฮาล) น้องชายของเขาที่ได้รับการปล่อยตัวออกจากคุก หลังจากกลับถึงบ้าน แม่ก็ต้อนรับฉันอย่างอบอุ่น แต่พ่อกลับเหน็บแนม แซมรับราชการในนาวิกโยธินสหรัฐฯ และถูกส่งตัวไปยังอัฟกานิสถาน ดังนั้นงานปาร์ตี้นี้ไม่เพียงแต่เป็นการต้อนรับทอมมี่เท่านั้น แต่ยังเป็นการอำลาแซมด้วย พ่อของเขามักจะเปรียบเทียบแซมที่สมบูรณ์แบบกับทอมมี่ผู้น่าสงสารอยู่เสมอ ทำให้แซมต้องจากไปอย่างโกรธเคือง แซมบอกลาเกรซ (นาตาลี พอร์ตแมน) ภรรยาสุดที่รักของเขาและลูกสาวสองคนอย่างไม่เต็มใจ และออกเดินทางสู่สนามรบ น่าเสียดายที่เฮลิคอปเตอร์ Black Hawk ที่เขาขี่อยู่ถูกยิงตก และเขาและผู้ใต้บังคับบัญชาถูกจับได้ ด้วยความหวาดกลัวต่ออำนาจของอันธพาลชาวอัฟกานิสถาน แซมจึงถูกบังคับให้ยอมจำนนและสังหารผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยมือของเขาเอง เหตุการณ์นี้ทำให้เขาเต็มไปด้วยความขัดแย้ง ด้านหลังคิดว่าแซมถูกฆ่าแล้ว และทั้งครอบครัวก็จมอยู่กับความเศร้าโศก ทอมมี่ที่ตื่นขึ้นมาจากความเจ็บปวด ตั้งใจที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองและค่อยๆ ปรับตัวเข้ากับครอบครัว ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับลูกไม่เพียงทำให้ความสัมพันธ์ผ่อนคลายลงเท่านั้น แต่เขายังปลอบโยนกันกับเกรซและลูกๆ อีกด้วย ทำให้เกิดความรู้สึกลึกซึ้งขึ้น ช่วงนี้มีข่าวมาว่าแซมรอดแล้ว... ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการรีเมคจากภาพยนตร์ปี 2004 เรื่อง "Brothers of Blood"