เจ้าสาวที่ทอดยาวแปดปี [บทวิจารณ์ภาพยนตร์และโทรทัศน์]

นิชิซาวะ ฮิซาชิ (ซาโตะ ทาเครุ) ที่ทำงานในร้านซ่อมรถยนต์ เขาและเด็กชายคนอื่นๆ เข้าร่วมในชมรมและบังเอิญคุ้นเคยกับเด็กสาวในชมรม ไม นากาฮาระ (รับบทโดย ทาโอะ ซึจิยะ) ไหมเป็นคนพูดเร็ว ร่าเริง และสดใส ส่วนชางจือก็เข้ากันได้อย่างลงตัว ในช่วงเวลาถัดมา ทั้งสองเข้าใกล้กันมากขึ้นเรื่อยๆ และในที่สุด Shangzhi ก็รวบรวมความกล้าที่จะขอ Mai แต่งงาน และทุกอย่างก็ดูสวยงาม แต่ไม่มีการเตือนใดๆ เลย อาการแปลกๆ ต่างๆ ก็ปรากฏบนตัวใหม่ หลังจากการวินิจฉัยพบว่าเธอป่วยเป็นโรคที่ยากมากและยาก - โรคไข้สมองอักเสบจากตัวรับ NMDA ในที่สุดไมก็โคม่ายาวและทรมานมาก ประสบการณ์ของเด็กสาวทำให้พ่อแม่ของเธอเสียใจมาก แต่ Shangzhi ไม่เคยทิ้งเธอเลย โดยจะอยู่เคียงข้างแฟนสาวของเขาเสมอ รอวันที่เขาตื่นขึ้นมา ในที่สุด ไมก็ลืมตาที่ปิดบังมาหลายปีได้ แต่บททดสอบอีกมากมายยังรออยู่ข้างหน้า... หนังเรื่องนี้ดัดแปลงมาจากเหตุการณ์จริง