ยืนขึ้น

ซ่ง เสวี่ยเหวิน เยาวชนจี๋หลิน วัย 24 ปี ทำงานในสถานที่ก่อสร้างของบริษัทก่อสร้างเคมีภัณฑ์แห่งหนึ่ง วันหนึ่งเขาหยิบโซ่โลหะเส้นเล็กที่คล้ายกับพวงกุญแจในสถานที่ก่อสร้างขึ้นมาแล้วใส่เข้าไปในกระเป๋าของเขา เนื่องจากการเคลื่อนไหวโดยไม่ตั้งใจนี้ เขาจึงเข้ารับการผ่าตัด 7 ครั้งในอีกสองปีข้างหน้า ขาทั้งสองข้างและแขนซ้ายถูกตัดออกอย่างต่อเนื่อง และนิ้วทั้งสี่ของมือขวาที่เหลือก็ถูกตัดออกเช่นกัน ซ่ง เสวี่ยเหวิน เรียนรู้ในภายหลังว่าโซ่ที่เขาหยิบขึ้นมานั้นเรียกว่าแหล่งกำเนิดแกมมา ซึ่งมีรังสีนิวเคลียร์อันทรงพลังอยู่ มันถูกหล่นลงมาจากเครื่องมือกัมมันตภาพรังสีโดยไม่ได้ตั้งใจเมื่อคืนก่อน หลังจากออกจากโรงพยาบาล ซ่ง เสวี่ยเหวิน ต้องทนทุกข์ทรมานกับความเจ็บปวดทางจิตอย่างมาก เพราะเขาตระหนักว่าเขากลายเป็นคนพิการที่มีแขนขาขาดวิ่น และสูญเสียความสามารถในการดูแลตัวเองโดยสิ้นเชิง เขาไม่อยากออกไปข้างนอกเพราะกลัวว่าคนอื่นจะคิดอย่างไรกับเขา แม้ว่าเขาจะออกไปข้างนอก เขาก็มักจะซ่อนตัวอยู่ใต้ร่มเสมอ ความปรารถนาเดียวของเขาคือสามารถยืนขึ้นได้อีกครั้งด้วยขาเทียม แต่บริษัทปฏิเสธคำขอของเขาด้วยเหตุผลหลายประการ นอกจากนี้ ค่าใช้จ่ายมหาศาลของแขนขาเทียมและความยากจนของครอบครัวทำให้เขาไม่มีความหวังในชีวิตอีกต่อไป เมื่อเขาเกือบจะสิ้นหวัง ก็มีโทรศัพท์เข้ามาโดยบังเอิญทำให้ Yang Guang หญิงสาวผู้ใจดีเข้ามาในชีวิตของเขา และในที่สุด Song Xuewen ก็มีความสุข ในกระบวนการของการปฏิสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ Yang Guang ได้ค้นพบปมด้อยที่ร้ายแรงของ Song Xuewen และ Yang Guang ก็เริ่มต่อสู้ทางจิตใจต่อไป